بخیه های عمل بینی + طرز مراقبت از بخیه ها
جراحی بینی یکی از حساس ترین عمل های زیبایی است که نیازمند دقت بالا و رعایت اصول مراقبتی پس از عمل می باشد. بخیه ها بخش مهمی از این فرآیند هستند ؛ چراکه وظیفه دارند با کنار هم نگه داشتن بافت ها ، روند ترمیم را تسهیل کنند و فرم جدید بینی را تثبیت نمایند. آگاهی از نوع بخیهها، نحوه مراقبت از آنها و همچنین شناخت علائم طبیعی یا غیرطبیعی می تواند در جلوگیری از عوارض و رسیدن به نتیجه مطلوب بسیار مؤثر باشد.
علت بخیه کردن بعد از عمل بینی
در واقع ، بخیه ها به جراح بینی در تهران کمک می کنند تا پوست و بافت های زیرین پس از تغییرات ساختاری در جای خود ثابت بمانند. علاوه بر این ، بخیه ها به کاهش خونریزی ، جلوگیری از باز شدن برش ها و تسریع روند ترمیم کمک می کنند. بدون بخیه ، امکان دارد زخم ها به خوبی جوش نخورند یا حتی جای بخیه ها به صورت نامطلوب باقی بماند.
بخیه نوک بینی برای چیست؟
در جراحی های باز بینی ، معمولاً برشی کوچک در ناحیه کلوملا (پوست میانی بین دو سوراخ بینی) ایجاد می شود. این برش با بخیه های ظریف بسته می شود. این بخیه ها نقش مهمی در تثبیت فرم نوک بینی ایفا می کنند. آنها به جراح اجازه می دهند تا بافت های نوک بینی در موقعیت جدید باقی بمانند و از جابه جایی ناخواسته جلوگیری شود. همچنین این بخیه ها در زیباسازی و ایجاد تقارن در ظاهر بینی تأثیر مستقیم دارند.
علت سوزش جای بخیه بینی
یکی از تجربه های شایع بیماران بعد از عمل ، احساس سوزش یا خارش در محل بخیه هاست. علت سوزش جای بخیه بینی معمولاً به دلیل بازسازی رشته های عصبی ، ترمیم بافت های پوستی و کشش ناشی از نخ بخیه ایجاد می شود. در اغلب موارد این سوزش طبیعی بوده و نشانه ای از روند بهبود است. با این حال ، اگر سوزش همراه با قرمزی ، تورم ، ترشح غیرطبیعی و کبودی بعد از عمل بینی باشد ، می تواند علامتی از عفونت یا التهاب باشد که نیازمند بررسی پزشک است.
انواع بخیه های جراحی بینی
جراحان بسته به شرایط بیمار و نوع جراحی از بخیه های مختلفی استفاده می کنند. انواع بخیه های جراحی بینی شامل بخیه های جذبی و غیرجذبی هستند. بخیه های جذبی به مرور زمان در بدن تجزیه شده و نیازی به کشیدن ندارند. در مقابل ، بخیه های غیرجذبی باید توسط پزشک در زمان مشخص برداشته شوند. انتخاب نوع بخیه بستگی به محل برش ، میزان حساسیت پوست بیمار و ترجیح جراح دارد.
زمان افتادن بخیه های داخل بینی
بخیه های داخلی معمولاً از نوع جذبی هستند. به طور معمول ، این بخیه ها بین ۴ تا ۶ هفته پس از جراحی جذب می شوند. البته سرعت جذب می تواند بسته به شرایط بدنی فرد ، میزان گردش خون و متابولیسم متفاوت باشد. برخی بیماران حتی تا چند ماه وجود نخ بخیه را در داخل بینی احساس می کنند ، اما این موضوع معمولاً جای نگرانی ندارد.
علائم باز شدن بخیه جذبی بینی
گاهی بیماران نگران باز شدن بخیه ها هستند. شناخت علائم باز شدن بخیه جذبی بینی می تواند به تشخیص زودهنگام مشکل کمک کند. نشانه هایی مانند خونریزی خفیف ، باز شدن لبه های برش ، درد غیرمعمول یا ترشح چرکی می تواند هشداردهنده باشد. در چنین شرایطی باید سریعاً به جراح مراجعه کرد تا از بروز عوارض جدی تر جلوگیری شود.
مراقبت از بخیه های رینوپلاستی
بی تردید بخش مهمی از موفقیت عمل ، به مراقبت های بعد از آن مربوط می شود. رعایت اصول مراقبت از بخیه های رینوپلاستی شامل چند نکته کلیدی است:
- پرهیز از دستکاری یا خارش محل بخیه ها
- استفاده از پمادهای تجویز شده برای جلوگیری از خشکی یا عفونت
- تمیز نگه داشتن محل بخیه با سرم یا محلول های توصیه شده توسط پزشک
- اجتناب از ورزش های سنگین یا فعالیت هایی که فشار مستقیم بر بینی وارد می کنند
- پرهیز از قرار گرفتن طولانی مدت در معرض آفتاب ، چون اشعه UV می تواند باعث تغییر رنگ محل بخیه شود
جمع بندی
بخیه های جراحی بینی بخشی جدانشدنی از روند ترمیم به شمار می روند. آگاهی از علت بخیه کردن بعد از عمل و نقش بخیه ها در شکل دهی نوک بینی ، درک علت سوزش جای بخیه ، آشنایی با انواع بخیه های مورد استفاده در رینوپلاستی و دانستن زمان افتادن بخیه های داخلی ، همگی می توانند از نگرانی های بعد از عمل بکاهند. توجه به علائم باز شدن بخیه های جذبی و رعایت اصول مراقبت از بخیه ها نیز باعث می شود نتیجه جراحی زیباتر، ایمن تر و ماندگارتر شکل بگیرد.
